اعتیاد به تریاک: نشانه های اولیه اعتیاد به اوپیوم ها و خطرات آنها

اعتیاد به تریاک نشانه های اولیه اعتیاد به اوپیوم ها و خطرات آنها

اوپیوم یا تریاک داروی مخدری است که از غلاف نارس خشخاش (پاپاور سومنیفروم) یعنی گیاه خانواده کوکناریان به دست می‌آید. تریاک بوسیله شکافتن دانه نیام خشخاش پس از افتادن گلبرگ این گیاه حاصل می‌شود. از شکاف میوه مایعی شیری رنگ خارج می‌شود که لخته شده و تغییر کرده و در معرض هوا به توده‌ای قهوه‌ای رنگ تبدیل می‌شود. تریاک خام ممکن است به پودر تبدیل شود، به شکل حبه یا قالب فروخته شود یا اینکه به موادی مانند مورفین، کدئین یا هروئین تبدیل شود. تریاک و داروهای به دست آمده از آن افیون یا مخدر نام دارند.

نمونه‌های سوء مصرف مواد مخدر شامل مصرف دارو بیش از حد مورد نیاز و در مقادیر بیش از حد تجویز شده است. الگوی تکراری سوء مصرف به مواد مخدر منجر به اعتیاد شده و بدون کمک گرفتن از افراد متخصص و حرفه‌ای غلبه بر آن دشوار می‌باشد. چنانچه حدس می‌زنید که یکی از عزیزان شما به داروهای مُسکن وابسته شده است، قبل از تشدید اعتیاد، بایستی سریعاً اقدام کنید.

کلینیک ترک اعتیاد دکتر شاه محمدی با بهره‌گیری از کادری مجرب و درمان‌ های روز دنیا آماده ارائه خدمات مشاوره‌ای و درمان برای مشکلات شما و عزیزانتان در رابطه با اعتیاد می‌باشد. لطفاً جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با شماره‌های 02188721329 و 02188662451 تماس حاصل فرمایید.

علائم اعتیاد به تریاک چیست؟


علام اعتیاد

اعتیاد به تریاک علائم گوناگونی دارد. همه علائم اعتیاد به تریاک در همه افراد معتاد دیده نمی‌شود. شایع‌ترین علائم در فرد معتاد به تریاک عبارتند از:

علائم روحی

  • نوسانات خلقی
  • افسردگی
  • اضطراب
  • احساس سرخوشی برای چند ساعت
  • بی‌حوصلگی

علائم رفتاری

  • جعل نسخه برای مواد مخدر
  • دزدیدن مواد مخدر از دوستان و افراد خانواده
  • دزدی از داروخانه‌ها
  • عدم انجام مسئولیت‌های خانوادگی
  • کاهش کارآیی در محیط کار یا مدرسه
  • مشغولیت ذهنی در مورد دستیابی، استفاده و بهبود ناشی از مصرف تریاک
  • دروغ گفتن جهت مخفی کردن مقدار مصرف تریاک
  • توقف انجام فعالیت‌های مورد علاقه
  • انزوای اجتماعی
  • بی‌قراری
  • رخوت و بی‌حالی

علائم جسمانی

  • خستگی
  • تسکین درد
  • نارسایی تنفسی
  • آرامش
  • اسپاسم عضلانی
  • استفراغ
  • بی‌خوابی
  • یبوست
  • خارش
  • حالت تهوع
  • تعریق
  • تشنج
  • کما
  • مرگ

علائم روان‌شناختی

  • اعتیاد
  • مشکلات مربوط به حافظه
  • توهم
  • تصورات و خیال باطل
  • پارانویا یا بدگمانی
  • بدتر شدن وضعیت سلامت روانی
  • کاهش سلامت روحی و عاطفی
  • افزایش علائم بیماری روانی

تاثیرات اعتیاد به تریاک چیست؟


تاثیرات اعتیاد به تریاک چیست؟

تاثیرات اعتیاد به تریاک می‌تواند مخرب و متعدد باشد. هیچ یک از جنبه‌های زندگی فرد معتاد از آسیب در امان نیست. برخی از شایع‌ترین اثرات اعتیاد به تریاک شامل موارد زیر می‌باشند:

  • از دست دادن شغل
  • حبس و زندان
  • طلاق
  • زخم همراه با خونریزی
  • خشونت‌های خانوادگی
  • کودک‌آزاری
  • آوارگی
  • مشکلات و ورشکستگی مالی
  • آسیب‌دیدگی کبد
  • آسیب‌دیدگی کلیه
  • آسیب‌دیدگی اندام‌های مهم بدن
  • تشنج
  • آسیب به ساختار و عملکرد مغز
  • مشکل در شکل‌گیری حافظه
  • مشکلات ناشی از مصرف بیش از حد تریاک
  • کما
  • مرگ

عوارض جانبی فوری ناشی از مصرف تریاک


عوارض جانبی کوتاه‌مدت مصرف تریاک بستگی به نوع آن، مقدار و نحوه مصرف دارد. تاثیرات این ماده معمولاً در زمان 15 تا 30 دقیقه ایجاد شده و ممکن است تا چندین ساعت ادامه داشته باشد. عوارض جانبی ناشی از مصرف تریاک عبارتست از :

  • تنفس آهسته و کوتاه
  • قضاوت‌های نادرست
  • خارش و قرمزی پوست
  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • یبوست
  • تاری دید
  • کاهش وزن
  • توهم
  • حالت سرخوشی
  • سرگیجه

علائم ترک تریاک


علائم ناشی از ترک اعتیاد به تریاک می‌توانند بسته به میزان وابستگی شخص به تریاک خفیف یا شدید باشند. وابستگی به تریاک می‌تواند مستقیماً به عواملی مانند مدت زمان مصرف، میزان مصرف، نوع ماده مصرفی، نحوه مصرف، وجود عارضه‌های زمینه‌ساز، وجود مشکلات ذهنی و روانی و عوامل بیولوژیکی و محیطی مانند سابقه اعتیاد در خانواده، آسیب‌دیدگی‌های قبلی یا محیط پرتنش، بی‌توجه و بی‌ملاحظه مرتبط باشد. علائم ترک اعتیاد به زمان ترک بستگی داشته و این زمان از شخصی تا شخص دیگر متفاوت است.

 

علائم ترک زودهنگام


این علائم معمولاً در طول 6 تا 12 ساعت در مورد موادی که اثر کوتاه‌مدت دارند آغاز شده و در طول 30 ساعت در مورد موادی که اثر بلندمدت دارند آغاز می‌شوند:

  • گریه کردن
  • درد عضلات
  • ناآرامی
  • دشواری در خوابیدن
  • خمیازه کشیدن بیش از حد
  • اضطراب
  • آبریزش بینی
  • تعریق
  • تپش قلب
  • فشار بالای خون
  • تب

علائم ترک دیرهنگام

این علائم تا 72 ساعت به اوج خود رسیده و معمولاً تا یک هفته طول می‌کشند:

  • حالت تهوع و استفراغ
  • اسهال
  • مورمور شدن پوست
  • کرامپ و درد شکمی
  • افسردگی
  • تمایل شدید به مصرف مواد

برخی از علائم روحی و روانی ناشی از ترک و تمایل شدید به مصرف تریاک ممکن است بیش از در برخی از موارد بیش از یک هفته زمان ببرند. پشتیبان و درمان از جانب افراد متخصص و حرفه‌ای به عنوان بخشی از برنامه درمانی برای ترک اعتیاد می‌تواند علائم و عوارض جانبی ناشی از ترک اعتیاد به تریاک را کاهش دهد.

 

خطرات ناشی از مصرف تریاک


خطرات ناشی از مصرف تریاک

مواد افیونی و مخدر به شکل‌های مختلفی وجود داشته و به روش‌های مختلفی مصرف می‌شوند. معمولاً این مواد به شکل قرص یا کپسول تجویز می‌شوند. در حالیکه بیشتر افراد به طور قانونی از پزشک مجوز برای خرید این مواد را دارند، برخی دیگر از افراد این مواد را از دوستان یا اعضای خانواده می‌دزدند. اگرچه استفاده از داروهای اشخاص دیگر غیر قانونی بوده و سوء مصرف محسوب می‌شود. افرادی که به استفاده از داروهای مُسکن معتاد هستند، از روش‌های مختلفی برای دستیابی به بیشترین تأثیر ممکن استفاده می‌کنند. برای مثال ممکن است افراد قرص‌ها را به شکل پودر درآورده و سپس به صورت استنشاقی آن را مصرف کنند. همچنین ممکن است افراد پودر را در مایع حل کرده و به درون ورید تزریق کنند. استنشاق یا تزریق این مواد تأثیر فوری داشته که این تأثیر بسیار از مصرف این مواد به صورت قرص شدیدتر است. اگرچه این تأثیر فوری می‌تواند منجر به عوارض خطرناکی مانند نارسایی تنفسی یا مسمومیت و مرگ ناشی از مصرف بیش از حد مواد شود.

مصرف تریاک در دوران بارداری


هنگامی که یک زن باردار از ماده مخدر مانند تریاک استفاده می‌کند، امکان دارد این مواد وارد جفت (پلاسنتا) شوند. پلاسنتا باعث اتصال جنین به مادر می‌شود. چنانچه زنان باردار تقریباً یک هفته پیش از زایمان از تریاک استفاده کنند، احتمال این که نوزاد با وابستگی به این ماده به دنیا بیاید زیاد می‌باشد. پس از تولد، مصرف این ماده به طور ناگهانی قطع شده و باعث ایجاد علائم قطع مصرف مواد در نوزاد می‌شود. شدت علائم قطع مصرف بستگی به عوامل زیر دارد:

  • میزان و زمان مصرف این ماده بوسیله مادر
  • میزان توانایی بدن در دفع و پاکسازی ماده مخدر از سیستم بدن
  • نوع ماده مخدر مصرف بوسیله مادر
  • زود به دنیا آمدن نوزاد

روش‌های سم‌زدایی تریاک


روش‌های سم‌زدایی تریاک

 روش‌ها گوناگونی برای سم‌زدایی و ترک اعتیاد به تریاک وجود دارد، و برخی از این روش‌ها کامل و جامع‌تر از بقیه می‌باشند. برای مثال سم‌زدایی پزشکی شامل درمان دارویی و درمان روحی روانی تحت نظارت دقیق می‌باشد در حالیکه سم‌زدایی به روش عادی به صورت سرپایی انجام می‌شود. عوارض ناشی از قطع مصرف تریاک آزاردهنده بوده و سم‌زدایی پزشکی بی‌خطرترین و ساده‌ترین راه برای درمان آن را ارائه می‌دهد. علائم حیاتی مانند فشار خون، سطح تنفسی، دمای بدن و ضربان قلب در سم‌زدایی پزشکی به طور دقیق در مراکز درمانی بررسی می‌شوند. امکان دارد در این مراکز از دارو برای تنظیم عملکرد مغز و بدن استفاده شود. متخصصین سلامت روانی می‌توانند وضعیت بیمار را در طول روند سم‌زدایی بررسی کنند. با وجود اینکه روند سم‌زدایی زمان مشخصی ندارد و این زمان از بیماری تا بیمار دیگر متفاوت است، معمولاً سم‌زدایی بین 5 تا 7 روز زمان می‌برد.

 

سم‌زدایی پزشکی

مصرف تریاک در صورت فقدان پشتیبانی روحی و جسمی و نظارت، نباید به صورت ناگهانی قطع شود. امکان دارد عوارض جانبی قطع مصرف شدید و حتی خطرناک باشد. داروهایی مانند داروهای ضد تشنج، ضد افسردگی و دیگر داروها ممکن است در طول روند سم‌زدایی برای کنترل علائم شدید ناشی از قطع مصرف مفید باشند.

متخصصین می‌توانند با کاهش تدریجی میزان مصرف در طول روند سم‌زدایی به فرد معتاد در ترک کمک کنند. این روش گیرنده‌های مواد مخدر را اشباع کرده و از آغاز علائم شدید ناشی از قطع مصرف جلوگیری می‌کند. برای کنترل میل شدید به مصرف مواد و خماری می‌توان از جایگزین کردن مواد با تأثیر کوتاه‌مدت مانند هروئین با موادی با تأثیر بلندمدت مانند متادون استفاده کرد. داروی بوپرنورفین یک آگونیست نسبی مواد مخدر است که معمولاً در سم‌زدایی و درمان اعتیاد استفاده می‌شود. این دارو طولانی‌تر از اکثر مواد مخدر در بدن فعال مانده و نیاز به میزان مصرف کمتری دارد. آگونیست‌های نسبی تأثیر شدید مانند آگونیست‌های کامل ندارند و درنتیجه احتمال وابستگی به آنها کمتر است. بوپرنورفین پس از زمان خاصی تأثیر خود را از دست داده به عنوان یک عامل بازدارنده اعتیاد عمل می‌کند.

نالوکسان و نالتروکسان آنتاگونیست‌هایی (ضد مواد مخدر) هستند که به بخش‌های گیرنده مواد مخدر در سیستم عصبی مرکزی متصل شده و از اشباع بوسیله دیگر مواد مخدر جلوگیری می‌کنند. در این صورت حتی اگر شخص در زمان مصرف آنتاگونیست، موادی مانند هروئین مصرف کند، مواد مخدر تاثیرات مورد نظر را ایجاد نکرده و در عوض علائم سندرم محرومیت ناگهانی ایجاد خواهد شد. این نوع محرومیت عبارتست از ایجاد علائم سریع و ناگهانی که شدید هستند و می‌توانند باعث شوند که شخصی که در حال مصرف آنتاگونیست است، از سوء مصرف آگونیست مواد مخدر به طور همزمان خودداری کند.

نالوکسان به عنوان یک عامل غیر فعال جلوگیری کننده از مصرف مجدد در داروهایی مانند سوباکسون و زوبسولو (zubsolv) به بوپرنورفین اضافه می‌شود، مگراینکه این داروها تغییر داده شده و به روش تزریق سوء مصرف شوند. محصولات ساخته شده از نالتروکسان مانند رِویا (Revia)، دیپاد ( Depade) و ویویترول (Vivitrol) برای جلوگیری از مصرف مجدد مواد پس از سم‌زدایی و خروج کامل مواد مخدر از بدن و مغز بیشتر استفاده می‌شوند. هدف برنامه سم‌زدایی، مقاوم کردن شخص مصرف‌کننده از لحاظ روحی و جسمی است و در برنامه سم‌زدایی از روش‌های درمان دارویی و روان‌درمانی برای این هدف استفاده می‌شود.

"کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است."


به این پست امتیاز دهید.
اعتیاد به تریاک: نشانه های اولیه اعتیاد به اوپیوم ها و خطرات آنها
5 از 2 رای